Niepełnosprawność fizyczna oznacza ubytek na zdrowiu uniemożliwiający prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie oraz niemożność wykonywania pracy zarobkowej, oczywiście ograniczonych do konkretnych zawodów. Ubytek na zdrowiu prowadzący do niepełnosprawności może być wynikiem wady wrodzonej, urazu, bądź też konsekwencją długoletnio trwającej choroby przewlekłej. Osoby niepełnosprawnie fizyczne powinny być pod stałą opieką psychologa, szczególnie dzieci, dla których prawidłowy rozwój psychiczny znacznie ograniczony jest deficytem czy to ruchowym, czy też narządów zmysłów. Osoby niepełnosprawne fizycznie często spotykają się z brakiem wyrozumiałości ze strony otocznia, często nie potrafią poradzić sobie z goryczą, jaką mają w sobie, a która odnosi się do życia, które tak ich potraktowało. Z góry narażeni są na większą ilość przeszkód a życiu, dlatego też jako cywilizowane społeczeństwo powinniśmy zadbać o to by przedsięwziąć środki pozwalająca na dążenie do coraz większego wyrównywania szans osób niepełnosprawnych.

Niepełnosprawność według polskiego prawa jest to ogólnie rzecz biorąc jest stanem fizycznym, psychicznym lub duchowym uniemożliwiającym, lub tez znacznie ograniczającym zdolność do funkcjonowania w społeczeństwie oraz przede wszystkim wiąże się z niemożliwością pracy zawodowej. Funkcjonowanie w społeczeństwie osoby niepełnosprawnej fizycznie przy prawidłowym zagospodarowaniu pieniędzy przeznaczanych na rozwój infrastruktury miejskiej może w znacznym stopniu ulec poprawie. Mowa tu o osobach mających niedowłady kończyn dolnych, którzy muszą poruszać się na wózku inwalidzkim, dla nich to właśnie największą barierą jest niemożność przemieszczania się, tak zwana bariera ruchowa. Zdolność do wykonywania zawodu można także różnie interpretować, gdyż kalectwo ograniczone do jednej czy dwóch kończyn, czy też ubytki narządów zmysłów nie wykluczają z jakiejkolwiek pracy. Problem tych osób polega głównie na braku zainteresowania pracodawców zatrudnieniem osób niepełnosprawnych fizycznie, ma to również swoje podłoże w tym iż w ogóle w Polsce panuje duże bezrobocie.

Dzieci obarczone wadami wrodzonymi związanymi z niepełnosprawnością fizyczną są znacznie bardziej narażona na powstanie w toku ich rozwoju zaburzeń psychicznych, dlatego niezbędna im jest opieka psychologa. Małemu dziecku bardzo trudno wytłumaczyć dlaczego tak jest, iż ich choroba nie pozwala na normalne funkcjonowanie. Dzieci niepełnosprawne mają bardzo duże problemy z akceptacja własnej osoby, sprzyjają temu także niewłaściwe zachowania i uwagi ze strony rodziców. Dzieci z porażeniem dziecięcym powinny być nieustannie zachęcane i motywowane do udziału w rehabilitacji, gdyż w ich przypadku długotrwała rehabilitacja przynosi bardzo dobre rezultaty terapeutyczne. Dzieci te często pracują ponad siły, dlatego znacznie częściej dochodzi u nich do epizodów depresyjnych. Integracja za społeczeństwem powinna zaczynać się już od najmłodszych lat. Dzieci niepełnosprawne fizycznie powinny także jak ich zdrowi rówieśnicy chodzić do przedszkola i szkoły, tak aby nabywać zdolności obcowania w grupie pomimo defektów ruchowych, zdrowe dzieci w takich przypadkach uczą się natomiast akceptacji inności.